Â鶹Éç

O! fàilte air do stùcan,
Do choireachan ùdlaidh,
Do bheanntanan sùghmhor,
Far an siùbhlach am meann!
Tha 'n geamhradh le dhùbhlachd
Mu na meallaibh a' dùnadh,
'S gach doire le bhùirean
Air a rùsgadh gu bonn.

Chì mi an Cuiltheann
Mar leòmhann gun tioma,
Le fheusaig den t-sneachd'
Air a phasgadh ma cheann;
'S a ghruaidhean a' srùladh
Le easanan smùideach,
Tha tuiteam nan lùban
Gu ùrlar nan gleann.

Do chreagan gu h-uaibhreach,
Mar challaid mun cuairt dhut,
'S na neòil air an iomairt,
A' filleadh mum bàrr;
'S am bonn air a sguabadh
Le srùlaichean gruamach,
Bho bhàrcadh a' chuain
A' toirt nuallain air tràigh.

O càit eil na gaisgich
A dh'àraich do ghlacan,
Bu shuilbhire macnus
Mu stacan a' cheò?
Le fùdar ga sgailceadh
Bhon cuilbheirean glana,
'S na mial-choin nan deannaibh,
Nach fannaich san tòir.

Na laoich nach robh meata
Ri aodann a' bhatail,
Nach aomadh gu taise
Ri caismeachd an nàmh;
Chan eil raon agus machair
Air 'n do sgaoil iad am bratach,
Nach d' fhàg iad an eachdraidh
Gun mhasladh dan àl.

Ach tha 'm fàrdaichean sguabte,
'S an seòmraichean uaine;
Iad fhèin is an gaisge
Nan cadal fon fhòid;
'S tha osag nam fuar-bheann,
Le h-osnaidhean gruamach,
Gan caoidh mu na cruachan,
'S a' luaidh air an glòir.

O! càite bheil gach sòlas
Bha agam nam òige,
Toirt meal' às na ròsan
Mud chòsagan tlàth?
Tha companaich m' eòlais
Air am fuadach bhon còmhnaidh,
Tha mhil air a deòghal
'S na ròsan gun bhlàth.

Ach 's caomh leam do ghleanntan,
Do shrathan 's do bheanntan,
'S an ceò tha na chadal
Air baideal nan àrd;
Na ciabhagan torach,
Na srònagan corrach,
'S na sruthain ri coireal
Don eilid 's da h-àl.

Gu ma buan a bhios d' eachdraidh,
Agus cliù aig do mhacaibh,
Gus an crìonar an talamh,
'S am paisgear na neòil!
Fhad 's bhios sìaban na mara
A' bualadh air carraig,
Bidh mo dhùrachd gun deireas
Do dh'Eilean a' Cheò.