Â鶹Éç

Tha an gràdh seo cho làidir, bàs chan fhaigh làmh air no buaidh.
Na tuiltean cha bhàth e, oir 's cuan e, tha lànachd bith-bhuan.
'S an dream a gheibh pàirt dheth, cha bhi iad dheth sàsaicht' nan cuairt.
'S ann a' tòiseachadh tha e nuair ruigeas iad Pàrras le buaidh.

Tha an gràdh seo cho dìomhair 's nach gabh e le briathran a luaidh.
Oir bha e aig Dia mun robh talamh no grian ann, no cuan.
Oir dheònaich an Trianaid gun tigeadh Mac sìorraidh a-nuas.
A phàigheadh na fiachan 's a ghabhadh air ìomhaigh a shluaigh.

Is gràdh e nach tòimhsear, tha e thar gach uil' eòlas gu lèir.
Rinneadh iomradh le Pòl air, le Peadar, 's le Eòin mar an ceudn'.
Fhuair mnathan còir air, chuir Muire e gu sònraicht' an cèill.
'S e thug Rut is Naomi a-mach à tìr Mhòab le chèil'.

Tha 'n eaglais 'san fhàsach ri gearain gach là air a truaigh',
'S i beò air a' mhàna ga thional gach tràth thig e nuas.
'S ged tha truaillidheachd nàdair, peacadh is bàs rithe fuaight',
Tha thu 'g ràdh, "Tha i àillidh", 's tu 'g amharc oirr' an àilleachd an uain.

Tha an saoghal 's an Sàtan, an tòir oirre a-ghnàth anns a' ghleann
Ach bheir iadsan buaidh air chionn 's gun do bhuadhaich an ceann.
Cha bhi cuimhn' air an truaighean 's na buairidhean a bh' aca san àm,
Nuair gheibh iad thar Iòrdain 's a gheibh iad a' ghlòir tha an taobh thall.