Â鶹Éç

Nuair a rinn mi airson fàgail
Fhuair mi beannachd mo chàirdean;
Ghabh mi 'n t-aiseag air a' bhàta
Gu ruige sàile nam beann mòr.

Och nan och tha mi fo mhulad
Dhòmhsa tha mo chòmhradh duilich;
'S cruaidh an càs ach 's fheudar fhulang
'S mi fuireach ann an coille mhòr.

Nuair a thàinig mi air fòrladh
A dh'Ameireagaidh a chòmhnaidh;
Chunnaic mi an sin luchd-eòlais
Anns gach dòigh san robh iad ann.

Chunnaic mi an sin na càirdean
'S daoine nach robh idir blàth ruim;
Bidh mi cuimhneachadh na dh' fhàg mi
Tarraing ràmh 's a' seatadh seòl.

Bidh mi cuimhneachadh Sgìr' Ùige
Far a bheil na daoine cliùiteach;
'S tric a dh'fhàg sin mo shùilean
Iad ri sileadh driùchdan deòir.

'S tric mi cuimhneachadh nan àrmainn
Bhiodh cho snasail Là na Sàbaid;
Clann-nighean òg bu bhinne gàire
Tighinn air fàir' an Stiogha Mhòir.

Cuimhneachadh nam beanntan riabhach
Air am moch a dh'èireadh grian;
Is iomadh madainn 's oidhche bhrèagha
Bha mi annt' a' riaghladh bhò.

Cuimhneachadh nam beanntan dùbh-ghorm
Far am biodh na fèidh gu dlùthmhor;
Far am biodh gach eun a shiùbhladh,
Iad a' crùbadh mu na lòin.

Cuimhneachadh na h-eòin tha glè-gheal
An cois na mara 's air na slèibhtean;
'S iomadh madainn bhrèagha Chèitein
A dhùisg iad mi fein len ceòl.

'S iomadh madainn bhòidheach shamhraidh
Bhithinn a' ruith nan cnoc 's nan gleanntan;
'S beag bha dhùil agam san àm sin
Thighinn a-null a' seo rim bheò.

Is beag bha dhùil agam an uair sin
Gun deidhinn a-null thar chuaintean;
Far bheil iomadh seòrsa truaillidh
Gu bhith buaireadh a' chridh' òig.

Far bheil Èireannaich is Frangaich
Agus Sasannaich na Galldachd;
Daoine aig a bheil iomadh cainnt
Nach tuig mo cheann-sa ri mo bheò.

Far bheil iomadh seòrsa daoine
A' cruinneachadh às gach rioghachd;
O 's gur tric a bhios mo smaointinn
Air an tìr san robh mi òg.

Faire, faire Dhòmhnaill Aonghais
Tha thu nis a' togail d' iomraich;
'S ma gheibh thu do chas gu tiormachd
Cha toir thu dhachaigh iomradh còir.

Tha thu dol dhachaigh chun na crùbaig,
Chun a' ghiomaich, b' e do dhùrachd;
'S cha till thu air ais an taobh seo
Fad na h-ùine bhios tu beò.

Nuair a ruigeas tu na càirdean
Cruinnichidh iad às gach àite;
Gabhaidh iad dhiot naidheachd Màiri,
Càit na dh' fhàg thu i na beò.

Chan urrainn dhut nì a ràdh riuth',
Chan fhac thu mi o chionn sia ràithean;
Ach thoir deagh mhisneachd gu mo mhàthair
Mu 'n tuit i gu làr le bròn.

Ach thèid mis' air ais a Leòdhas,
Àite-còmhnaidh seasmhach, bòidheach;
Mairidh mi gu crìoch mo lò ann,
'S gheibh mi sòlas ann rim bheò.