Â鶹Éç

Gur muladach tha mi, tha mo leannan air fàs rium an gruaim
Thug mi gaol bho chionn tamaill 's tha tè eile ga mhealladh siud bhuam;
Nuair a thèid mi dhan leabaidh gura h-aotram mo chadal 's cha suain
Tha leann-dubh orm drùidhte, 's tric snighe mo shùil air mo ghruaidh.

Gur mis' tha fo euslain' bho na chuir iad an snaim air mo ghràdh
'S e do thuras a Mhìcheil a dh'fhàg m' aigne cho ìosal gu làr;
Dh'iarr thu orm dèanamh deiseil gus do bhanais a sheasamh Dimàirt
Rinn thu rithist ath-smaointinn 's dh'fhàg thu mise nam aonar gu bràth.

Tha mi fhathast gun phòsadh, dh'aindeoin sgeòdal 's luchd-innse nam breug
Cha robh dùil agam togail fhad 's a choisichinn slàn air an fheur;
Fhad 's a dh'fhanainn mar bha mi, 's a ghlèidhinn mo nàire 's mo chiall
Cha bu lugha nan caoch a bheireadh ormsa do ghaol a chuir dhìom.

Tha mo cheist air an armann guma camalagach àlainn do ghnùis
Gu bheil maise nad aodann nach cuir duine air an t-saoghal air chùl;
Ach ma rinn thu mo thrèigsinn le tainead mo sprèidh air mo chùl
Beannachd romhad 's nad dheaghaidh 's biodh agad mar roghnaich thu.