Â鶹Éç

Air eilean mo ghaoil is caoimh leam tric a bhith seinn,
'S a' luaidh air a chliù tha dlùth dhomh latha 's a dh'oidhche'.
'S ann ort a tha m' ùidh, mo mhùirn 's mo chiatamh a-chaoidh,
'S nuair thèid mi dhan ùir b' e mo dhùrachd laighe nad ghlinn.

Ged shiubhail mi bhuat thar chuantan fad' agus cian,
Is tric ort mo smuain, 's b' e gluasad thugad mo mhiann.
Cha tachair rium àit' gu bràth cho fallain 's cho fial
Ri Leòdhas mo ghaoil, an fhraoich, nan gleannan 's nan sliabh.

Is tric mi nam smuain toirt cuairt air eilean mo ghràidh,
Le cuimhn' air gach caochladh dh'fhaodas tighinn air àit';
Tha mo dhàimh riut cho buan 's nach fuasgail nì ach am bàs,
Thèid mi thugad air chuairt nuair 's cruaidhe bhitheas mo chàs.

Nis beannachd gu bràth don àit' sna thogadh mi òg,
Mur faic mi thu chaoidh bidh mo chuimhn' ort fhad 's bhios mi beò,
Bha beagan de thìde phrìseil agam nad chòir
Nach cuir mi air chùl, gus an dùinear tharam na fòid.

'S a-nise le tùrs co-dhùinidh mise mo cheòl,
Bhon dhealaich mi bhuat 's nach dual gun coinnich nas mò.
Gus an togar sinn suas on uaigh nuair bhristeas an lò
'S an èirich an sluagh fon bhruaich a chaidil gun deò.